ప్రస్థానం (ఆదర్శ బాలుని ఆత్మకథ'వ్యథ') నేను ఆరవ తరగతి చదువు తున్నాను. ఇక్కడ ఇంగ్లీషు మీడియం ఉందని మా ఊళ్ళో బడి ఉన్నా నన్ను ఇక్కడ చేర్చాడు మా నాన్న. సూర్యునితో పాటు నేనూ బయలు దేరతాను. స్కూలుకు రావాలంటే రెండు బస్సులు మారాలి. పొరపాటున ఒకబస్సు అందుకోలేకపోతే ఆ రోజు సెలవే. సైకిలేసుకు రావడానికా అంతదూరం నేను తొక్కలేనని మా నాన్న వద్దంటాడు. సెలవొస్తేనే కడుపు నిండా తిన్నట్లు. స్కూలుంటే ఉరకలు పరుగులతోనే జీవితం. ప్రక్కన హై స్కూల్లో చదివే నా స్నేహితుడు ఈ విషయంలో చాలా అదష్టవంతుడు. ఇంటికి దగ్గరలో ఉన్న స్కూల్ కి వెళతాడు. అదీ ఒక్క బస్సులోనే. 9.30 ఆడుతూ పాడుతూ చేరుకుంటాడు. నాది తినే వయసంట. మా అమ్మ చెప్తూ ఉంటది. కానీ నాకు తినడానికి సమయమే లేదు. ఏంటి ఆశ్చర్యపోతున్నారా..నే చెప్పేది నిజమే ఉదయాన్నే ఆరు గంటలకు చద్దన్నం తిని బయలుదేరతానా, మ ళ్ళీ అన్నం మొహం చూసేది మధ్యాహ్నం 1.10 కే, సార్లు కదా మధ్యలో మీకైతే ఆకలి వెయ్యదేమో, నాకు మాత్రం కడుపులో అగ్ని పర్వతాలు బద్దలవుతున్నంత బాధ కలుగుతుంది. ఆకలితో ఉన్నప్పుడు మనస్సు పాఠాలమీద కంటే వంట షెడ్డులో కుతకుతలాడే అన్నం మీదే ఉంటుంది. నాకు ప...
Posts
Showing posts from August, 2017